Kim aksini kanıtlayabilir ki kollektif bir sanrının: Bilen olduğunu sanmak, ahlaklı olduğunu sanmak, modern olduğunu sanmak, inanan olduğunu sanmak, ırk olduğunu sanmak, devlet olduğunu sanmak. Ve daha bir sürü şeyi sanmak... Tamamen kollektif bir bakış açısının portresi değil mi sizce? Daha da acısı; kollektif zekanın, fevkalade geri zekalı olduğunu düşündürmez mi kimseye?

Hayattaki yeriniz, hayata bakışınızla ilgili. Öyle bir bakarsınız ki hayata, yıllar sonra gerçekleşecek sosyal evrimleri bugünden yaşarsınız. Öyle bir bakarsınız ki toplum, sürüdür; ayrılmaya başlarsınız... Öyle bir bakarsınız ki yaşamın kendisi sanal bir şeydir zaten, sadece internetin kendisi değildir "sanal alem"... 'Nedensellikle açıklayamayacağı şeyler için, aptalca tabulara itilmeyi hazmedemeyenlerdir yaşayanlar' der bir ses. Kopmaya başlarsınız sürüden...

Tartışmanın içeriği Tanenbaum vs Linus kadar eğlenceli olmasa da, (ne zaman gözüm ilişse, oturduğum yerdeki pozisyonumu korumakta zorlanırım) 'ilginç'. Tek kelimeyle ifade edebiliyorum sadece; açıkçası benim de kafam karıştı, Konuyu algılamak ve mantıklı hareket etmek, gökyüzünde Ay'ı bulmak kadar kolayken, kollektif zekanın bazen pek de 'parlak' bir şey olmadığına kanaat getiriyor insan... Seleksiyonun önemi ortaya çıkıyor... Yine de, Vervet maymunlarının, yiyecek için fahişelik yaptıklarını öğrendiğimden beri (baya olmuş be [*]), artık çok az şeye şaşırıyorum

Solaris'le tanışıklığım çok eski olmasa da neden yönetilebilirlik ve güvenlik anlamında tek geçildiğini anlayabilecek kadar uğraştım kendisiyle...

Umarım bu bağlamda, söz konusu gündem; kutuplaşmamalara yol açmaktansa, birleşmelere neden olur. Solaris gibi bir gücü, karşıya almak, tam bir aptallık olur.

İyi ki aklı başında insanlar da var bu dünya da... [1][2]

[*] O dönem, bir arkadaşım bunu okuduktan sonra din değiştirmişti. Ulan ne günlerdi be eheheha

Haftanın 6 günü sabah 6 da kalkıp işe gidiyor ve en erken akşam 6'da eve dönüyorum (eğer akşam bu saatlerde eve dönmeyi başarabilirsem kendimi iyi hissediyorum). Son 4 ay'da arabamı ikinci kez değiştirdim (Nissan Micra aldım, Opel Corsa maceramın ardından). Birikim yapmaya çalışıyor ve geleceğimle ilgili yatırımlara göz atmayı planlıyorum şu sıralar. Toplumsal anlamda, eşe dosta uzuuun uzun anlatılabilir şeyler bunlar. Arkadaş ortamında da muhabbeti en az 1-2 ay taze tutabilecek konular... Benim seçmediğim bir yaşamsal yaklaşıma ne kadar da adapte olmuşum. Acaba özümü mü kaybetmişim? Kendimi mi unutmuşum?

Bana dün sorulduğunda da bugün de ve hatta yarın sorulduğunda da hayata karşı duruşum hala daha "kurgusal", "karanlık" ve bireysel özgürlüklerin maksimum düzensizliğe özlemiyle örülü... Özel hayatım böyle şekilleniyor... İçine girdiğim elbiseyi çok sevmiyorum ve bir fırsatını bulduğumda üstümden atacağım.

Yeterince tecrubesizken, oportonist ilan etmek daha kolay geliyordu. Şimdi biraz daha zor (dikkatinizi çekerim "biraz"). Yaşlandıkça, umutlar ve arzular, uygun anları bulmak için yatılan pusulara dönüyor. Yeterince dinlenebildiyseniz pusuya yattığınız yerde, o zaman bir şansınız oluyor arzularınız için ve tabi ki umutlar için de...

O zamana kadar yeterince para kazanıp, parayı ortadan kaldırmak için bu paryı kullanacak bir şirket hayal ediyorum sadece... Dünya tarihinin en büyük paradoxuna hoşgeldiniz, şeklinde bir lansman da bekliyorum kendilerinden...

Oyumu da Genç partiye vereceğim ki, Cem Uzan iktidar olup 3 vakte kadar ekonomiyi ve siyaseti çökertsin... Eğer böyle bir şey olursa, sistem karşıtı gruplar kendisini idol olarak bile hatırlayabilir

Sadece yaşam konforu... Sadece bu... Bir de ormanla sahilin birbirine girdiği bir kumsalın üstündeki evin balkonunda güneşlenirken akşamüstü, yanımda yatan o hoş hatun (BSG'den hatırlayalım: Caprica ve Gaius Baltar)...

Son zamanlarda dikkatimi fazlasıyla cezbeden OLPC, özel sektör sayesinde tam bir fiyasko görünümüne büründü. En son 100$ kurtarmaz, 175$ yapalım bakalım olacak mı derken; ASUS, dalga geçercesine, şahane bir laptop modelini bu fiyattan satacağını duyurdu... Hem de 3 ve 1 nolu dünyaları birbirinden ayırmadan, sahip olmak isteyen herkese. 900 gr ağırlığında olduğu, 15 saniyede açılan bir özel-linux ile geleceği söyleniyor.

Bir kez daha özel sektör, akademik bir girişimi tokat manyağı yaptı. Huzurluyum, çünkü zaten böyle olması gerekiyordu... Dünyayı, iyi niyetli, ütopik yaklaşımların değil; agresif üretim bantlarının yönettiği düşüncesi bir kez daha perçinlendi.

Taaa üniversite amfilerinde uyuklarken (o zamanlar MBA gibi atraksiyonları akıl sır almazdı), keşfettiğim (sanırım söz konusu amfinin bilim tarihi kürsüsüne ait olmasıyla bir ilgisi var) Martin Heidegger'in batı metafiziğine, enine boyuna giydirip, yerine giyecek bir elbise bulamaması gibi, her ne kadar ağır eleştirilere marus kalsa da, bilim - ekonomi ikilisinde akademik anlayışların yeri yok. Hatta yatacak yerleri bile yok, uluslararası yatırımlar varken. Mesela şimdi kim çıkıpta, Google'ınkinden daha iyi indeksleme algoritmaları ortaya koyabilir? Koysa da küresel cemiyet kendisini dikkate alır mı? Yoksa Google'ın yeni geliştirdiği takvim uygulamarını mı daha ilginç bulur? Dahası o kimse bunu yapmadan, Google kendisini satın alır mı?

Üniversite amfilerinde uyuklamayı bıraktığım sıralarda (aradan bir kaç yıl geçmişti tabi), Michel Foucault, "iktidar her yerdedir" derken, ben Heidegger'i yanlış anladığımı farkettim, ortada batı metafiziği falan yoktu ki aslında... Aslında her şey "estetik" ile ilgiliydi... Böyle okuyup, anlayıp ama yıllar sonra kavrayabildiğim(i sandığım) bir kaç filozof daha var. Yaşamı tecrube etmeden düşüncelerini gerçekten kavramak imkansız olan; mesela Jacques Derrida... Bir üzüntüm var, sanırım kriz felsefesini anlamak için çok geç kaldım... Ömrümün geri kalanının buna yeteceğinden emin değilim

Ömrünün ortalama %40'ı bitmiş biri olarak, bu bağlamda yeni bir şoku kaldırabileceğimden pekte emin değilim, o yüzden ASUS bana huzur verdi...

* Başlıkta geçen 6 milyon satır, 2.6 serisi çekirdeğin sahip olduğu satır sayısıdır. Satır sayıları ilginizi çekiyorsa buradan buyrun.

Bu parkın en yaşlı üyesi Xubuntu LTS ile çalışmakta ve sadece internet ortamlarına akmaya yaramaktaydı. Ta ki geçen Pazar yerimde duramayıp, kendisini 7.04 yapmaya karar verene kadar…

Kısaca ön bilgi vereyim: Tüm yükseltme prosedürü başarıyla tamamlanmış görünüyordu. makineyı yeniden başlattığımda çekirdeğin kök dosya sistemini bağlayamayıp beni busybox’a attığını fark etmem ile olaylar gelişti…

1. gün: Elim olay henüz gerçekleşmişti. Grub’daki UUID yerine /dev/hda1 yazarak işe başladım. Zaten UUID mevzusuna pek ısınamadım henüz. Önce çekirdekten şüphelendim. Bu gibi durumlarla karşılaşma ihtimalinde ötürü dist-upgrade sırasında genellikle eski çekirdeği korumayı yeğlerim. Bu sefer de öyle yapmıştım. Fakat eskisi de yenisi de aynı yerde aynı hatayla süreci kesiyordu. Çekirdeğe dair şüphelerim, mucizevi bir şekilde son bulmuştu. Artık initramfs’den şüpheleniyordum!

Knoppix ile makineyı açıp (Ubuntu Live CD’leri de aynı hatayı yapıyordu) chroot ile kök dosya sistemini bağladım. Gusty, edgy ve Debian Sid depolarından çeşitli initramfs-tools sürümleri denedim. Yaird ile initramfs-tools’u değiştirdim. Olmadı…

2. gün: Biraz google araştırması yaptım, piix modülünü yüklemek işe yarıyor diye okudum ve uyguladım. Olmadı… Aslında alternate cd’si ile kurulum yapıldığında bu tür bir problemin yaşanmadığından da söz ediliyordu ama. Bu kadar vakit kaybına tahammül edemezdim. Bu makinenın işlemcisi  sadece 233 mhz!

3. gün: DSL kullanmaya karar verdim. Bu kararın verdiği huzurla, zihnim açılmış olsa gerek çok basit bir modül kombinasyonunu denemediğimi fark ettim. Busybox a düştükten sonra:

modprobe ide-disk

modprobe ide-generic

Ctrl+D

İle sistemi açmayı başardım. Fakat sorun bu kadar değildi. Bunu her seferinde elle yapamayacak kadar rahat bir bireyim. /etc/initramfs-tools/modules e elle yüklediğim modülleri ekledim ve yeni init’i şu şekilde oluşturdum:

# update-initramfs –u

Her şey yolundaydı. Bu 3 günlük deneyim sırasında bazı fikirler belirdi, şöyle:

Bence tüm Linux dağıtımları her sürümleri için bir destek bitimi tarihi yayınlamalı. Nasıl olsa bedava, yükseltin yaklaşımını doğru bulmuyorum. Kullanıcı sürüm yükseltme süresini destek süresinin sonunu bilerek ayarlayabilmeli. Yeni sürümler çıktığında, yükseltmeme kararı verebilmeli ve buna rağmen desteklenmeli. Ubuntu’nun yaklaşımı bu bağlamda çok makul. Örneğin LTS, 2006-2009 aralığında destek sunuyor. Bir işletim sisteminin kullanıcı uzayında en önemli prestij kaynaklarından biridir destek. Açık ya da kapalı, yükseltmemeyi tercih etmesine rağmen, desteklenen ve güvenliği için çalışılan bir bir işletim sistemini kullanmak her aklı selim bireyin varacağı son noktadır diye düşünüyorum.

Ben 2009’a kadar desteklenecek bir sistemi neden yükselttim?

Karşı soru: Depresyondaki hanımlar neden saçlarıyla uğraşırlar?

 Benimkisi tamamen meraksal…

Tıpkı varlık bilincinin kompozit bir zeka gerektirmesi gibi, bir şeyin canlı olduğunu kavrayabilmek için de bir takım mekaniklere ihtiyaç var. Duyular işin gözlem kısmını üstleniyor. Ve farkındaysanız, görmeden, duymadan ya da dokunmadan bir şeyin canlı olduğunu sadece kendi algı dağarcığınızda ya da kurgularınızda kavrarsınız. Son zamanların meşhur, sentetik derili insanımsı robotlarını bir düşünün. Uygun bir atmosferde elbette hepimizi; en azından şüpheye düşürebilirdi, değil mi? Doğa şartlarında bu tür yanılsamalar pek sık olmaz, hatta uzun süreli bir yanılsama için bireyin sanrı görmesi gerekir. Çünkü canlılığının ayrımını yapabilme yetisi, hayatta kalabilmek adına tehlikeli bir süreçtir.

Felsefi açıdan bakınca, canlı cansız ayrımının bir "ezber" olduğunu da düşünmek mümkün elbette. Genetik bir histogram, pek çok çarpışan veriye yol açacaktır bu bağlamda. Aslında işin teolojisini ve felsefesini, tartışmak isteyenlere bırakmak niyetindeyim şu an. Ben daha berrak düşünmeyi planlıyorum:

Bütün canlıların bir zeka potansiyeli var. Ve bu potansiyele göre piramidin en üst kısmını oluşturan bizler, eşdeğer zekaların vuku bulmasına "hasbelkader" vesile olmamız durumunda neden onlara değer vermeliyiz?

Kısaca, varlık bilinci soyut bir kavramdır. Ve bu bilinci ortaya koyabilen şey, her ne olursa olsun değerlidir. Ontolojik anlamda neden bu gezegende olduğumuzu, neden her sabah kalkıp işe gidecek kadar kendimizi meşgul etme ihtiyacında olduğumuzu, verilere dayanarak izah edebilen birini henüz görmedim. Bir anlamda bizimle eşdeğer olduğu ispatlanan bir zekanın bizim elimizden çıkması, bu mistisizmi sürekleyecek / devam ettirecektir diye düşünüyorum.

Tabi bu bağlamda ironik olan, semavi öğretilerde Tanrının, yarattıklarının tüm hak ve özgürlüklerinin sahibi olmasıdır. Böyle bir durumda, Tanrı rolünü üstlenmemize rağmen, yarattıklarımızı özgür bırakmamız ne anlama geliyor olabilir? Sanırım kendi inançlarımızla da hesaplaşmamız gerekirdi. Hiç kimsenin bunu yapacağını sanmıyorum.

Bu yüzden "hasbelkader" böyle bir yaratıma neden olursak, onlarla savaşacağız sanırım...

/* Emits a 7-Hz tone for 10 seconds.
True story: 7 Hz is the resonant
frequency of a chicken's skull cavity.
This was determined empirically in
Australia, where a new factory
generating 7-Hz tones was located too
close to a chicken ranch: When the
factory started up, all the chickens
died.
Your PC may not be able to emit a 7-Hz tone. */

FZ'nin hatırlattığı "tavuk katili kod"un beep ile gerçellenmesi: [1]

$ beep -f 7 -l 10000

İzlenimler: Muhabbet kuşu pek etkilenmiş görünmüyor. Ama ilginçtir, lepistesler rahatsız oldular sanki. Duyabildiklerini bilmiyordum doğrusu...

Sinopsis: İnsan beyninin, o anki aktivitesine göre, çeşitli beyin-dalgaları yaydığı bilinir. 7 hz Alpha ve Theta arasında bir yerde (aslında tam ortada, iki dalga aralığı için de referans teşkil ediyor). Theta dalgaları (3.5/4-7 hz), genellikle kreatif aktiviteleri temsil ediyor. Öğrenme, hafızanın kullanımı yada üretkenlik gibi. Alpha dalgalarının da (7 -12 hz/8-13 hz) tamamen farklı bir ruh halini temsil ettiğini söylemek güç. Theta benzeri bir odaklanma ve iç huzurun temsili söz konusu. Hatta yarı-meditatif bir hal...

Şimdi, insan beyni için meditasyon halini işaret eden 7 hz'in, tavukları katletmesi (eğer Avusturalya'daki tavuklarda, diğer akrabalarından farklı olarak, bir modifikasyon yoksa) ilginç değil mi?

Hele ki bazı "zen hali arayan topluluklar"ın bir araya geldiklerinde özellikle 7hz değerinde sesler üreten müzik aletleriyle meditasyon yapmaları (bu frekansın pozitif etkisi olduğuna inanıyorlar), gerçekten tavuklar açısından kaygılanmama yol açabilirdi...

-di çünkü 7 hz'in tavukları katletmek için tek başına bir yeterliliği yok. Tabi beraberinde zehirli gaz verirseniz bilemem...

-di çünkü, bu tür hayvanların popülasyonları endüstriyel çiftliklerde kontrol altında tutuluyor, eceliyle ölenler popülasyonun çok küçük bir kesimini oluşturuyor. Doğal yaşayamamaları nedeniyle oluşan stresi azaltabilmek için kimyasallar veriliyor. WWF gibi oluşumlar, yok olma tehdidi altında olmadıkları için, bu türlerle ilgilenmiyor. Dolayısıyla ben de bu "şeylere" canlı muamelesi yapmakla, yapmamak arasında kalıyorum...

Galiba, artık bu organizmalara "hayvan" gözüyle de bakmıyoruz. Bir üretim/tüketim metası oldular. Gıda sektörü gibi, "ne olsa yemeye çalışan" bir sektörü beslemek zor iş. Ama diğer taraftan, bunu insanlığa olan saygımızı sürdürebileceğimiz bir biçimde yapmamız en makulu olsa gerek. Böylece vicdanınız daha rahat olur, bakarsınız meditasyona da gerek kalmaz. Çünkü, bir insanın yeryüzünde onuruyla yaşaması, sahip olabileceği en relax karmayı ihtiva eder.

Not: Bu da Tibet keşişlerinin eğitilmeye değer öğrenci bulmak için kullandığı bir kod. Tahammül edebilenler, başarılı sayılıyorlar:

$ beep -f 6765 -l 10000

Not 2: Konuyla ilgili bir adres.

[1] http://everything2.com/index.pl?node_id=1073503&lastnode_id=0