Machinae Supremacy. Biraz bahsetmezsem, haksızlık olur. Kendileri, şarkının titrinden de anlaşılabileceği üzere, Sidstation synthesizer hastası arkadaşlar. Commodore denince akla gelen ilk detaylardan biri olsa gerek SID. Efsanevi bir şey; hala daha çözebilmiş değilim, acaba sadece retro bir özlem mi? Yoksa zamanın ötesinde elektronik bir yaklaşım mı? Sanırım cevabı olmayan sorulardan bunlar… Machinae Supremacy, SID Metal olarak müzik literatürüne geçen bir türün öncülerinden. Bu ülkede de SID ile ilgilenen bir sürü insan var…
 

Sanırım sonunda kendi mobil mucizemi buldum. Eee pc’nin 2G Surf modelini özlemle bekliyorum. Bu ayın sonuna doğru ülkemizde de satışa çıkması bekleniyor. Çok hoş ve ince düşünülmüş ayrıntıları okumayı size bırakıyorum. Solid-state denildi mi kopuyorum ben zaten, sinirlerim bozuluyor bir anda
 

Eee pc’nin pazar başarısı önümüzdeki günlerde daha net incelenebilir olacak. Ama şimdiden görünen o ki, Linux sempatizanlarını ve kullanıcılarını kendinden geçirmiş durumda. Aslında bu ASUS’un ilk denemesi değil bu bağlamda. P5E3 isimli modellerinde splashtop ve matchbox kullanılarak, bilgisayar açıldıktan 5 sn sonra internete girmek, skype kullanmak v.s. mümkün hale gelmişti. Eee pc ve P5E3… Amiyane tabiriyle deliler gibi satıyor… Bu arada Eee pc Xandros temelli bir sistemle geliyormuş, öntanımlı olarak.
 

Tabi Eee pc’nin hedef kitlelerinden biri de Linux kullanıcıları olunca, iş software hacking de kalmıyor, hardware hacking yapılıyor. GPS, Bluetooth, N Draft, FM falan…
 

 “Ayyy!  Ne güzel… ASUS’da özgür yazılımları destekliyor” şeklinde yaklaşanlar için, desteğin doğrudan değil dolaylı olduğunu vurgulamak adına bir anekdot vereyim: Model bazlı olarak, gelişmekte olan bazı ülkelere ihraç ettikleri Eee pc'lerde, RAM yükseltilmesini engellemek adına, RAM’i slota lehimliyorlarmış… Farklı farklı yerlerden okudum bunu, komik geldi açıkçası… 3. Dünya ülkelerinin üst sıralarında yer almayı sindirmek yetmiyor bazen. Yer yer havya da yokmuş gibi davranmak gerekiyor anlaşılan…
 

Deus ex machina [1] (deus ex māchinā, çoğulu deī ex māchinīs); bir kurgu veya drama da beklenmedik, yapay veya imkansız bir karakter, alet veya olayın senaryo akışı içinde beklenmedik bir yerde aniden ortaya çıkması, örneğin anlatıcının bir anda uyanıp her şeyin rüya olduğunu anlaması veya aniden ortaya çıkan bir meleğin sorunları çözmesi için kullanılan Latince kalıp. Birebir çevirisi "makineden tanrı" olup, antik Yunan tiyatrosunda bir tanrıyı canlandıran karakterin bir vinç (machina) yardımıyla yukardan indirilmesi anlamında kullanılmaktaydı.

Antik Yunan döneminde yazılan tiyatro eserlerinde, eser yazarlarının çok sık başvurduğu bir yöntemdir. Hikayenin gidişi öyle karmaşık, içinden çıkılamaz bir hal alır ki, artık yazarın üretebileceği ilginç bir çözüm kalmaz. Ve sıklıkla başvurulan bir yöntem olarak da mitolojik tanrılar bir anda ortaya çıkarak olaya müdahale eder, ölmesi gerekeni öldürür, kurtarılması gerekeni kurtarırlar.

[1] http://tr.wikipedia.org/wiki/Deus_ex_machina'dan alındı.

Şiddetle incelenesi ve feyz alınası bir şey!

Şu saatte bütün günün işini bitirebilme yetisi aynı zamanda ahahahaaa...

"6 inçlik (15 cm) bir silikon yongasının üretimi için kullanılan bazı malzemelerin hesabını “Electronic Industry Good Neighbour Campaign” adlı kuruluş yapmıştı birkaç yıl önce:

* 90 metreküp çeşitli yoğunlukta gazlar

* Yarım metreküp zararlı/zehirli gazlar

* 10 bin 342 litre iyonsuz su

* 10 kilo çeşitli kimyasallar

* 285 kilowatt saat elektrik enerjisi

Sonuçta 15 cm bir yonga yapılıyor. Ama şu atıklarla:

* 11 kilo sodyum hidroksit

* 13 bin litreye yakın atık su

* 3 kilo çeşitli zararlı atıklar

Bir başka hesap: 2 gram ağırlığında bir yonga üretiminde 1.6 kilo fosil yakıt + 72 gram kimyasal + 32 kilo su kullanılıyor. Tek bir yonga ağırlığının 700 katı!

İşi biten elektronik cihazlar, “çöp” olunca, sökülmek üzere Çin, Hindistan ve Nijerya başta 3. Dünya’ya gönderiliyor. (Bizim Aliağa kıyısına, Bangladeş’e söküme getirilen gemiler gibi). Sadece Çin’in Guiyu yöresinde 110 bin kişi, geçimini bu atıklardan sağlıyor. Gündelik kazançları 2-4 dolar.

Yılda 20-50 milyon ton elektronik atık oluşuyor. Bunun değeri 2009 yılında 11 milyar doları bulacakmış. Bu verileri sıralayan Foreign Report dergisi (Mayıs-Haziran 2007) ayrıca şu bilgiyi veriyor:

* 1 ton bilgisayar atığındaki altın, 17 tonluk bir altın cevherindekinden çok.

* Atık elektrik devrelerindeki bakır, bu maden cevherindeki bakırdan 40 kat daha zengin.

* Atıklarda altın, bakır, alüminyum gibi yararlı metallere karşın; kurşun, civa, kadmiyum gibi zararlılar da var. Söküm işleri yapılırken, sağlık önlemi alınmadığını tahmin edebilirsiniz."

Segfault yolunun yolcusu bir/iki plug-in dışında bir problem yok şimdilik

Yaşasın unstable yaklaşımlar!

Bu telefonun, Linux altında kullanımına dair bulabildiğim en iyi referans da şurası. Remote Control ile, favori medya oynatıcınıza yönelik kısayolları içeren, spesifik tanımlamalar yapmanız mümkün. Bazılarını da hazır olarak bulmanız mümkün. Örneğin Amarok için olan gibi.

Kısacası, tüm penguenlere tavsiye ediyor ve severek kullanıyorum.

Nasıl anlatmış Funker Vogt, Fantasies adlı eserinde:

"At the end of of the way you have found what you search
You have managed your life with no need for a cheat
Now the days are light and you can see in the night
Then you have reached the end of your fight"

Son zamanlarda dikkatimi fazlasıyla cezbeden OLPC, özel sektör sayesinde tam bir fiyasko görünümüne büründü. En son 100$ kurtarmaz, 175$ yapalım bakalım olacak mı derken; ASUS, dalga geçercesine, şahane bir laptop modelini bu fiyattan satacağını duyurdu... Hem de 3 ve 1 nolu dünyaları birbirinden ayırmadan, sahip olmak isteyen herkese. 900 gr ağırlığında olduğu, 15 saniyede açılan bir özel-linux ile geleceği söyleniyor.

Bir kez daha özel sektör, akademik bir girişimi tokat manyağı yaptı. Huzurluyum, çünkü zaten böyle olması gerekiyordu... Dünyayı, iyi niyetli, ütopik yaklaşımların değil; agresif üretim bantlarının yönettiği düşüncesi bir kez daha perçinlendi.

Taaa üniversite amfilerinde uyuklarken (o zamanlar MBA gibi atraksiyonları akıl sır almazdı), keşfettiğim (sanırım söz konusu amfinin bilim tarihi kürsüsüne ait olmasıyla bir ilgisi var) Martin Heidegger'in batı metafiziğine, enine boyuna giydirip, yerine giyecek bir elbise bulamaması gibi, her ne kadar ağır eleştirilere marus kalsa da, bilim - ekonomi ikilisinde akademik anlayışların yeri yok. Hatta yatacak yerleri bile yok, uluslararası yatırımlar varken. Mesela şimdi kim çıkıpta, Google'ınkinden daha iyi indeksleme algoritmaları ortaya koyabilir? Koysa da küresel cemiyet kendisini dikkate alır mı? Yoksa Google'ın yeni geliştirdiği takvim uygulamarını mı daha ilginç bulur? Dahası o kimse bunu yapmadan, Google kendisini satın alır mı?

Üniversite amfilerinde uyuklamayı bıraktığım sıralarda (aradan bir kaç yıl geçmişti tabi), Michel Foucault, "iktidar her yerdedir" derken, ben Heidegger'i yanlış anladığımı farkettim, ortada batı metafiziği falan yoktu ki aslında... Aslında her şey "estetik" ile ilgiliydi... Böyle okuyup, anlayıp ama yıllar sonra kavrayabildiğim(i sandığım) bir kaç filozof daha var. Yaşamı tecrube etmeden düşüncelerini gerçekten kavramak imkansız olan; mesela Jacques Derrida... Bir üzüntüm var, sanırım kriz felsefesini anlamak için çok geç kaldım... Ömrümün geri kalanının buna yeteceğinden emin değilim

Ömrünün ortalama %40'ı bitmiş biri olarak, bu bağlamda yeni bir şoku kaldırabileceğimden pekte emin değilim, o yüzden ASUS bana huzur verdi...

* Başlıkta geçen 6 milyon satır, 2.6 serisi çekirdeğin sahip olduğu satır sayısıdır. Satır sayıları ilginizi çekiyorsa buradan buyrun.

Uzun zamandır gördüğüm en ünik (türkçe) nasıl belgesi (ya da çevirisi) zıbaam diye karşıma çıktı:

Green Computing'cilerin keşfine yol açtıklarını düşündüğüm, "sihirli paketler" vasıtasıyla, kapalı bilgisayarları uyandıran Wake-on-Lan teknolojisinin kullanımını anlatan Debian Administration çevirisi karşımdaydı (galiba biraz geç farkettim).

Eskiden böyle şeyler pek bir fantaaazi idi. Artık, geçen 2-3 yıl içerisinde üretim bandından çıkmış tüm bilgisayarlarda, belgede anlatılanların keyfini çıkarmak mümkün.

Profesyonel yaklaşmak gerekirse; varsayalım ki, işletmenizde 30 PC'den oluşan bir makina parkınız var. Bunların gerçekten 7/24 çalışması gerekenlerini ayırın (kişisel tecrubelerim, genellikle 2-3 makina dışında hepsinin gereksiz açık kaldığını söylüyor ). Arada bir ulaşmanız gerekenleri es geçin, çünkü Wake-On-Lan bu ihtiyacı karşılayacak. Bu elemeden sonra geriye kalan makina sayısı 25 olsun. Şu sıralar TR'de, monitörden bağımsız, 7/24 açık kalan ortalama bir PC'nin, 2 ayda bir gelen elektrik faturasına etkisi 25 YTL civarında (Ey, işletmesine sanayi tipi elektrik bağlayıp, bu satırlara kadar okuyan müteşebbis! Bu gidi seni kesmez... Daha ciddi tasarruf enstrümanları ara!), yani 25x25 = 625 YTL (2 aylık) tasarruf sağlanabilir. Yapmamız gereken sürekli açık kalacak sunuculardan birine ssh ile erişmek ve yukarıdaki makalede anlatılanlar ışığında, diğer PC'leri de açmak.

Söz konusu makale intranet kapsamında gelişmiş. Olur ya daha ilginç uyandırmalar aklınızdadır, şuraya bakınız. Az önce, cep tekefonumdan PC'mi uyandırdım. Bir iki dosya alıp, sonra tekrar PC'me kapanmasını söyledim. Bu arada cep telefonumda ssh var benim Böylesi dandik bir telefona ssh kurabildiğim için, hala şoktayım gerçi. Neyse...

Çok eğlenceli olmasının yanı sıra (onlarca bilgisayarı aynı anda çalıştırmak falan...), maddi olarakta anlamlı. Daha da önemlisi enerji diyeti kapsamında, küresel ısınma için de faydalı

Bu sıralar Debian, sürüm stresinden (her anlamda) kurtulduğu için, özellikle unstable deposu çok hareketli. Bir Sid kullanıcısı olarak, kendimi dalga makinası olan bir havuzda, dalgayı heyecanla bekleyen (buradaki liste, gün içerisinde sürekli değişiyor, bir tür fire in the hole uyargacı) bir havuz sakini gibi hissediyorum... Ve itiraf etmeliyim ki uzun zamandır hiç bu kadar çok eğlenmemiştim

Zira Metisse'nin yaklaşımı, gerçekten de yakın zamanda pratikleşmesi beklenen bir senaryo değildi. Derinlik algısıyla oynanan oyunlardan, fazlasıyla etkilendim...