| ^/dev/panrandom: Eternity... -- |
Karşı şeritten gelen otomobil, düşük banketi fark edemeyerek yoldan çıkar, hızla önümüzden geçerek, bir tarlaya girer ve zor da olsa durur. Birkaç saniyeliğine, yoldan çıkan arabadaki insanların yüzünü sadece iki kişi net olarak görmüştür. Otobüs şöförü ve ben...
-- Durmayı başardıkları için mutlu olsunlar! Acemi şöfördü herhalde... Bu anı ömrü boyunca unutamaz artık...-- Neredeyse kafa kafaya geliyorduk, bence biz de mutlu olmalıyız... -- Yalnız, arabadakilerin yüzlerindeki ifadeyi farkettin mi? Ben yollarda böyle şeyleri sık görüyorum. Kazalara dair hatırladığım yegane şey, kaza anında ya da kaza olduktan sonra insanların ifadeleri. Kontrol kaybolduktan sonra herşey değişir... Çaresizce, kapalı bir kutunun içerisindesin... Dışarı çıkamıyorsun, hızla bilmediğin bir yere doğru gidiyorsun ya da daha da kötüsü sağ çıkamayacağını bildiğin bir yere doğru, istemeye istemeye gidiyorsun. Zaman birden yavaşlamaya başlıyor. Gerisini Allah bilir... -- Evet, arabanın içerisinde küçük bir kız vardı. Herhalde onun yüzünü kolay kolay unutmam (Bu satırları yazarken hatırlayamadığımı farkettim...). -- Hayat işte! Rüzgarla savrulan yapraklar kadar kontrol edebiliyoruz hayatımızı... Buna rağmen Dünya'nın sahibiymişiz gibi davranıyoruz. -- Anlayamadım abi? -- Bence biz bu Dünya'daki haddimizi aşıyoruz bilader... -- Ha? (O an, kendisinden duymayı beklediğim birşey değildi bu) -- Morg'da çalışan bilader kadar olmasa da biz de çok ölü görüyoruz bu yollarda (Evet, kardeşi morg'da çalışıyormuş)... Bütün ölüm anlarının yegane ortaklığı, eğer kişi bilincini kaybetmediyse çaresizliktir. -- (Hafiften tırsmaya başlıyorum) -- Ben bu anları idrak ettiğim zaman anladım ki sadece güneşin ne zaman doğup ne zaman batacağını biliyorum... Bu doğuş ve batışlara yetişip yetişemeyeceğim hakkında ise en ufak bir fikrim dahi yok... Yani yıllarca çabalıyoruz, ailemiz için... Ya da ev almak için, 10 yıllarca ödemek zorunda olduğumuz krediler alıyoruz ama yarına çıkma konusunda bir fikir sahibi olamıyoruz. İlginç geliyor şahsen... -- Şu haddini aşma konusunu biraz açar mısın abi? -- Bu dünyaya dair bildiğimizi sandığımız şeyler var. Hani sebep-sonuç ilişkisi var ya. Lise yıllarında felsefe dersinde görmüştüm :) -- Nedensellik ilkesi? -- Hah, nedensellik ilkesi. Yaşamın doğasını anlamakta, insanların yegane rehberidir. Ama insan gibi bir varlığın asıl ızdırap duyması gereken şey yaşamdan sonrasıdır. -- ... -- Ne varlığımızı ne de yok oluşumuzu anlayamazken, bu ihtiras mantıklı gelmiyor bana... Petrol kavgası, ırkçılık, ticari tekellik... -- Abi, beni benden aldın şimdi... Otobüsü İzmir'e (yolun başladığı yere) geri döndüremeyiz değil mi? -- O kadar da değil :)
|