Rüzgar ruhumu yaprak misali savururken bu ıssız sokakta,
Kalbim sokak lambalası misali, karanlık yolları aydınlatır.
Ruhum kaldırımlardan, sendeleyip düşerken yola,
Kalbim yolun dehlizlerinden, akarsuya, denize karışır.
Bulut yağmura küsmüş, varsın yağmur yağmasın,
Kalbim yağmuru gözlerimde yaşatır.
Şimşekler rüzgarlarla, yağmurlar bulutlarla, güneş ayla kavgalı...
Gökyüzü denizlerinde süzülen kayıklar görüyorum, sessizce salınırken semaya, sakin tınılar duyuyorum...
Güneş doğuyor...
İkarus'un tutkusu akla girmesin bir kere; yavaş yavaş eriyorum...
De facto düşlerin, maksimum düzensizliğe özlemi: Aşk...
